کاربردهایی از واقعیت افزوده و واقعیت مجازی در سلامت

وقتی کری شاو 19 سال داشت، مادرش مبتلا به آلزایمر زودرس تشخیص داده شد. چند سال بعد، شاو به خانه اش برگشت تا به او کمک کند. پدر و خواهرانش هم وارد عمل شدند، اما آنها به حضور پرستارها هم نیاز داشتند و شاو نمی توانست وضعیت مادرش را برای آنها توضیح دهد.

مادر شاو، علاوه بر آلزایمر، دچار نوعی نارسایی در میدان دید چپ هر دو چشمش بود، یعنی نمی توانست هیچ چیزی را در سمت چپش ببیند. این نقص، برخی از رفتارهای او را توجیه می کرد، مثلاً اینکه چرا فقط نیمی از غذای داخل بشقاب خود را می خورد، ‌یا اینکه چرا نمی توانست حضور کسی را که از سمت چپ به او نزدیک می شد، تشخیص دهد. شاو برای اینکه حس نیمه نابینایی را تقلید کند، یک عینک محافظ برداشت و نیمی از هر یک از شیشه ها را با نواری آبی پوشاند تا اطرافیان بتوانند تجربه دست اولی از وضعیت مادرش داشته باشند.

واقعیت مجازی در بهداشت و درمان

صنعت سلامت از واقعیت مجازی در بخش های مختلف خود بهره می گیرد تا کارآیی و کیفیت مراقبت هایی که به بیماران و پزشکان عرضه می کنند افزایش یابد. واقعیت مجازی در همه چیز به کار می رود از آماده سازی برای جراحی گرفته تا آموزش و درمان امراض بیماران.

شاو می گوید: «این کار کمکم کرد تا بفهمم چطور باید از او مراقبت کرد. خوب به یاد دارم احساس دیدن آنچه را که او می دید و حس کردن اینکه چطور بدنم بی دفاع شده بود.» اما نقص بینایی مادر او، فقط یک قطعه از پازل بود، در اینجاست که واقعیت مجازی وارد عمل می شود. کری شاو با استفاده از واقعیت مجازی توانست نسخه ای شبیه سازی شده از چالش های آلزایمر مادرش را تجربه کند.

درمان با واقعیت مجازی

چگونه آزمایشگاه های Embodied، از شبیه سازی برای درک بهتر آلزایمر استفاده می کنند

درگیری نزدیک با کشمکش های مادر، الهام بخش شاو بود تا به بهبود نحوه مراقبت از دیگران کمک کند. به همین خاطر است که Embodied Labs را تأسیس کرد،‌که از واقعیت مجازی (VR) جهت شبیه سازی وضعیتی بهره می گرفت که همانند زندگی مبتلایان به بیماری های خاص است. پخش ویدیوهای تعاملی و 360-درجه در یک هدست واقعیت مجازی، به کاربران اجازه می دهد زندگی را از زاویه دید شخصی دیگر تجربه کنند.

یکی از نخستین آزمایشگاه های این شرکت به نام We are Alfred (ما آلفرد هستیم)، کاربران را به آلفرد تبدیل می کند، پیرمرد 74-ساله آفریقایی-آمریکایی مبتلا به تباهی زرد[1] و ناشنوایی نسبت به فرکانس بالا.

شاو می گوید: «دانشجویان هدست را روی سرشان خواهند گذاشت، و هرچند به آنها در مقدمه گفته شده که قرار است آلفرد را مجسم کنند، اما فوراً خواهند گفت که یک چیزی خراب شده، نمی توانم ببینم… یا صدا را زیاد کنید، نمی توانم چیزی بشنوم. و بعد می فهمند که نکته همینجاست.»

Embodied Labs از فن آوری واقعیت مجازی به منظور تنظیم آنچه کاربران می توانند یا نمی توانند ببینند و بشنوند استفاده می کند. آزمایشگاه آلفرد از صدای فضایی بهره می گیرد که به کاربران اجازه می دهد وقتی به سمت جایی که صدای خاصی در فیلم از آنجا می آید خم می شوند بهتر بشنوند – درست مثل جهان واقعی. در مقطعی از داستان کاربران به یک سمعک مجهز می شوند که تفاوتی فوری ایجاد می کند.

آزمایشگاه دیگری، کاربران را به بئاتریس تبدیل می کند، زنی که آلزایمر دارد. در مقطعی از کاربران درخواست می شود به عنوان بئاتریس چیزی بگویند (یا با پاسخ دادن به سؤال کسی یا درخواست کمک کردن)، اما کلمات در هم ریخته هستند. بخش دیگری از تجربه بئاتریس، شامل شبیه سازی یک محیط پراسترس در یک اتاق پرازدحام است. صدا مخحدوش می شود و حجم آن افزایش پیدا می کند. از آنجا که آلزایمر بر روابط نیز تأثیر معکوس دارد، بخش مهمی از درک یک تجربه کلی محسوب می شود.

چطور Floreo از واقعیت مجازی برای کمک به بزرگسالان و کودکان مبتلا به اوتیسم استفاده می کند

البته Embodied Labs فقط یکی از نقش آفرینان در بخش در حال توسعه ای است که در آن از واقعیت مجازی در زمینه بهداشت و درمان استفاده می شود. مورد ویجای ریواندران و همسرش، ویبا سازاوال را در نظر بگیرید که پسرشان مانوژ مبتلا به احتلال طیف اوتیسم تشخیص داده شده بود. مانوژ از سن پایین، علاقه شدیدی به نقشه و مسیریابی داشت. به خصوص دوست داشت Google Maps را بگردد. وقتی واقعیت مجازی Google Street View راه اندازی شد، راویندران به مانوژ اجازه داد آن را امتحان کند. نتیجه: عشق در همان نگاه اول.

دیدن مانوژ که با واقعیت مجازی ارتباط برقرار می کرد الهام بخش راویندران و سازاوال برای راه اندازی Floreo شد، که از واقعیت مجازی جهت آموزش مهارت های اجتماعی و ارتباطی به افراد مبتلا به اوتیسم بهره می گرفت. بستر Floreo شامل بازی و فعالیت هایی می شد که روابط اجتماعی، آموزش موقعیت ها و فنون کنترل خشم را کشف می کردند. راویندران می گوید: «درمان سنتی در یک دفتر یا در خانه در محیطی بسیار محدود ارائه می شود. در واقعیت مجازی، می توانیم محیط هایی متناسب با شرایط واقعی ایجاد کنیم.»

 بعضی از بازی های Floreo به کودکان کمک می کنند مهارت هایی مثل تقلید، حرکات غیرزبانی یا توجه مشترک[2] را تمرین کنند. فعالیت های دیگر آنها را در سناریوهای جهان واقعی غرق می کنند، مثل عبور از یک چهارراه شلوغ یا تعامل با مجریان قانون. راویندران می گوید: «برای بچه های مبتلا به اوتیسم که اغلب مرعوب پیچیدگی، سروصدا و حواس پرتی های دیداری جهان واقعی می شوند، این به آنها اجازه می دهد جهان ساده تری را ببینند تا در آن دست به عمل زده و بعد مهارت هایی را که سعی داریم به آنها بیاموزیم تمرین کنند.»

بازار مراقبت های بهداشتی واقعیت مجازی و واقعیت افزوده

بازار مراقبت های بهداشتی واقعیت مجازی و واقعیت افزوده که در حال حاضر بیش از 900 میلیون دلار ارزش گذاری شده، در حال شکوفایی است، و تحلیلگران پیش بینی می کنند تا 2023 ارزش آن به 3 بیلیون دلار برسد. چند شرکت دیگر وجود دارد که از واقعیت مجازی در زمینه بهداشت و درمان خلاقانه استفاده می کنند.

VR Health

ساختن برنامک هایی برای توان بخشی

شرکت VRHealth بستری حاوی بازی ها و فعالیت هایی ساخته که از واقعیت مجازی به عنوان شکلی از توان بخشی استفاده می کند. مثلاً در بازی Rotate، کاربران یک اژدهای مجازی را در آسمان هدایت می کنند تا عضلات گردن خود را نرمش، و دامنه حرکتشان را توسعه دهند. VRHealth با ارسال شاخصه ها از برنامه به یک پرتال شخصی، پیشرفت افراد را پیگیری می کند. دیگر برنامک های VRHealth شامل تمرینات مراقبه جهت تسکین درد و درمان رفتاری شناختی (CBT) برای گرگرفتکی می شوند.

SyncThink

تشخیص اختلال بینایی

این استارتاپ از عینک واقعیت مجازی با قابلیت های ردیابی حرکات چشم جهت آزمایش اختلالات بینایی استفاده می کند. بستر Eye-Sync شرکت، این امکان را فراهم می سازد که به محض وارد شدن ضربه محکم به سر، ضربه مغزی را بررسی کند. Eye-Sync حتی جایزه «دستگاه پیشرو و موفق[3]» را از سازمان غذا و دارو (FDA) دریافت کرده است.

Augmedix

ارائه سوابق پزشکی با واقعیت افزوده

استارتاپ Augmedix از واقعیت افزوده (AR) و Google Glass استفاده می کند تا امکان دسترسی سریع به سوابق الکترونیک درمانی بیماران را برای پزشکان فراهم سازد. Google Glass علاوه بر انتقال اطلاعاتی مثل ویزیت های قبلی و داروهای فعلی، به عنوان قلمی عمل می کند که اطلاعات مهمی را از هر ویزیت ثبت کرده، و درنتیجه امکان برقرای تعامل طبیعی تر بین پزشک و بیمار را تسهیل می نماید.

Surgical Theater

فراهم ساختن مقدمات جراحی سه بعدی

این استارتاپ از MRIها، سی تی اسکن ها و دیگر فنون تصویربرداری پزشکی دو بعدی را برای تهیه یک مدل سه بعدی به خدمت می گیرد. سپس جراحان می توانند از واقعیت مجازی برای بررسی این مدل سه بعدی و برقراری تعامل با آن و درنهایت جهت برنامه ریزی جراحی یا به روزرسانی بیمار در این فرآیند استفاده کنند.

Embodied Labs

چیزی فراتر از یک ماشین همدل

فن آوری واقعیت مجازی به همان اندازه که در حال حاضر تأثیرگذار به نظر می رسد، به سرعت در حال پیشرفت است. هر سال شاهد عرضه هدست های جدید قدرتمند و نرم افزارهای نوآورانه هستیم. قطع به یقیین پیشرفت های خیره کننده تری در راه است و شاو، با این وجود فکر می کند که شرکتش فقط خراشی بر سطح واقعیت مجازی انداخته است.

شاو می گوید: «به نظر من ما شاید پنج درصد از قابلیت های فعلی این سخت افزار را به خدمت گرفته باشیم، از فنون فیلم برداری گرفته تا نحوه ادغام داستان های چند شاخه و استفاده از هوش مصنوعی برای واکنش نشان دادن به کاری که انجام می دهید… هیاهوی زیادی پیرامون واقعیت مجازی وجود دارد و اینکه یک ماشین همدل است. جوری درموردش حرف می زنیم که انگار یک فیلم یا یک بازی است، اما واقعاً یک علم است. چیزی است که بیش از صرفاً احساس همدلی، دانش را منتقل کرده و بر تغییر رفتار اثر می گذارد.»

[1] macular degeneration

[2] joint attention توانایی توجه هم زمان به چند موضوع

[3] Breakthrough Device Designation

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *